در اینکه ما باید در رأی گیری شرکت کنیم بحثی نیست و این یک وظیفه اجتماعی و حتی در این زمان یک وظیفه شرعی است , با این کار ما به همه نشان میدهیم که هستیم و به اینده کشورمان دل بستیم و اعتقاد داریم.

اما به چه کسی رأی بدهیم؟ ( این نظر شخصی من است)

من معتقدم باید ببینیم دغدغه افرادی که کاندیدا شده اند چیست؟ آیا بخاطر رفع مشکلات عامه مردم خود را نامزد کرده اند ؟ آیا بخاطر پست و مقام است؟ آیا ؟

بعد ببینیم کاندیداهای محترم متعلق به کدام قشر جامعه هستند یعنی آیا در خانه های چنین و چنانی بالای شهر زندگی میکنند یا در مححله های معمولی ؟ در سوابق قبلیشان چه گامهایی را برداشته اند که بحال مردم مفید بوده ؟ در پستهای احتمالی که قبلا داشته اند چگونه انسانهایی بوده اند ؟ برخوردشان با مردم و مراجعان چگون بوده است؟ ایا در کارشان بُرش و توانایی کافی داشته اند؟ یا فقط فرمانبر و بی تفاوت به حق و انصاف و یا آلت دست این و آن؟

اعتقاد من این است که :

خیلی نباید به نامزدهایی که فقط به دنبال حزب و حزب بازی هستند و قاعدتا اگر انتخاب شوند خودشان را مدیون حزب و دسته شان میدانند تکیه کرد.من به نمایندگان مستقل که البته دارای توانایی و عزم کار کردن هستند و دغدغه شان مردم و تصویب و تصحیح قوانین در جهت رفع مشکلات مردم است رأی میدهم.

وعده ما دوازدهم اسفند در پای صندوق های رأی